|
Γράφει ο/η Παπασταματίου Μ., Νικολόπουλος Δ.
|
|
04.01.09 |
Μ. Παπασταματίου*, Δ. Νικολόπουλος**
*Αναπληρωτής Διευθυντής Χειρουργικής 7ου Νοσοκομείου ΙΚΑ, Σύμβουλος Χειρουργός «Ωνάσειου» Καρδιοχειρουργικού Κέντρου, Ταμίας Δ.Σ. Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας
**Ιατρός Δ' Ορθοπαιδικής Κλινικής Ασκληπιείου Βούλας, Επιστημονικός Συνεργάτης Β' Προπαιδευτικής Χειρουργικής Κλινικής, Γ. Ν. Λαϊκό.
 Από το σύνολο των παθήσεων της σκωληκοειδούς απόφυσης, η οξεία φλεγμονή της αποτελεί μια από τις συχνότερες αιτίες οξείας κοιλίας. Η φλεγμονή ξεκινά συνήθως από το βλεννογόνο του οργάνου και σταδιακά επεκτείνεται στα υπόλοιπα τοιχώματα της σκωληκοειδούς απόφυσης. Η συχνότερη αιτία οξείας σκωληκοειδίτιδας (Ο.Σ.), όπως θα αναλύσουμε ακολούθως, είναι η απόφραξη του αυλού της. Παρά τη διαγνωστική και θεραπευτική πρόοδο στην Ιατρική, η Ο.Σ. παραμένει επείγουσα κατάσταση και αποτελεί μια από τις πιο κοινές αιτίες οξείας κοιλίας, που αν δεν αντιμετωπιστεί, έχει δυνητικά σοβαρές επιπλοκές, όπως διάτρηση, περιτονίτιδα, σήψη, και τελικά σηπτική συνδρομή πολυοργανικής ανεπάρκεια (SIRS) που οδηγούν στο θάνατο.
|
|
Τελευταία ανανέωση ( 27.01.09 )
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
Γράφει ο/η Κ. Σουλιώτης
|
|
28.12.08 |
Κ. Σουλιώτης
Διδάκτωρ Πολιτικών και Οικονομικών Υγείας
Τα λάθη στο χώρο της υγείας, λόγω του ειδικού βάρους και του έντονου κοινωνικού ενδιαφέροντος, απασχολούν ολοένα και περισσότερο τους σχεδιαστές της πολιτικής υγείας. Τα ιατρικά λάθη (medical errors) αποδίδονται, σύμφωνα με τη σχετική βιβλιογραφία, στους κάτωθι παράγοντες:
• Το λάθος ενυπάρχει στην ανθρώπινη φύση: μάλιστα, η «ικανότητα να κάνουν λάθη» επιτρέπει στους ανθρώπους να λειτουργούν.
• Το μεγαλύτερο τμήμα της ιατρικής επιστήμης είναι πολυσχιδές και αβέβαιο.
• Τα περισσότερα λάθη απορρέουν από «το σύστημα» ήτοι από την ανεπαρκή εκπαίδευση, την υπερωριακή εργασία των ιατρών, την απουσία ελέγχων κ.λπ.
• Οι υπηρεσίες υγείας δεν έχουν ακόμη κατορθώσει να διαμορφώσουν ένα ασφαλές περιβάλλον άσκησης της ιατρικής.
|
|
Τελευταία ανανέωση ( 29.12.08 )
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
Γράφει ο/η Κ. Φουντεδάκη
|
|
02.12.08 |
Κ. Φουντεδάκη
Επικ. Καθηγήτρια Νομικής Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Το ιατρικό σφάλμα αποτελεί την έννοια-κλειδί της ιατρικής ευθύνης και παραμένει διεθνώς η συχνότερα εμφανιζόμενη βάση των αγωγών αποζημίωσης που ασκούνται εναντίον γιατρών. Ακόμη κι όταν (σε άλλα δίκαια, όπως το γαλλικό και το γερμανικό) ως βάση της αγωγής χρησιμοποιείται η παράβαση άλλων υποχρεώσεων του γιατρού (ιδίως της υποχρέωσης ενημέρωσης), ουσιαστικά αυτό που υποκρύπτεται είναι και πάλι το ιατρικό σφάλμα, ή η σχετική υποψία του ζημιωθέντος, που επιλέγει την άλλη νομική βάση, επειδή είναι πιο εύκολα αποδείξιμη.
|
|
Τελευταία ανανέωση ( 02.12.08 )
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
Γράφει ο/η Κουτσιλιέρης Μ, Μουτσόπουλος Χ
|
|
25.11.08 |
|
Κουτσιλιέρης Μιχάλης Καθηγητής Φυσιολογίας Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ Μουτσόπουλος Χαράλαμπος Καθηγητής Παθολογικής Φυσιολογίας Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ
Στον προηγμένο κόσμο, οι Ιατρικές Σχολές έχουν προδιαγεγραμμένους
στόχους για το πρότυπο των ακαδημαϊκών προσόντων των πτυχιούχων τους
και των «διά του πτυχίου» πιστοποιούμενων ικανοτήτων τους. Ετσι,
κάποιες Ιατρικές Σχολές έχουν επιλέξει ότι παράγουν ιατρούς, που θα
κατευθύνονται στη γενική ιατρική και την πρωτοβάθμια ιατρική περίθαλψη.
Αλλες, έχουν επιλέξει να «φτιάχνουν» ιατρούς με ισχυρό ακαδημαϊκό
υπόβαθρο, έτοιμους να ακολουθήσουν μεταπτυχιακές σπουδές και ερευνητικό
προσανατολισμό. Γίνεται λοιπόν αντιληπτό ότι η κάθε Ιατρική Σχολή
προσδιορίζει τους στόχους της παρεχόμενης εκπαίδευσης και σχεδιάζει το
αντίστοιχο πρόγραμμα σπουδών, καθορίζοντας και το πρότυπο των μελών του
Διδακτικού-Ερευνητικού Προσωπικού (ΔΕΠ) που θα υπηρετήσουν τους
ακαδημαϊκούς της στόχους. |
|
Τελευταία ανανέωση ( 15.01.09 )
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
Γράφει ο/η Κεραμάρης Νικόλαος
|
|
14.11.08 |
"Randomize till it hurts"
Archibald Cochrane
α. εισαγωγή
 Οι τυχαιοποιημένες έρευνες αντιπροσωπεύουν μία υποομάδα των προοπτικών ερευνών, στις οποίες οι θεραπευτικές επιλογές κατανέμονται τυχαία. Στις περισσότερες έρευνες πραγματοποιείται τυχαία κατανομή των ασθενών σε δύο ομάδες, μία που λαμβάνει τη νέα, πειραματική θεραπεία και μία που λαμβάνει εικονική θεραπεία (placebo) ή κάποια ήδη αποτελεσματική-αποδεκτή θεραπεία. Οι έλεγχοι με χρήση placebo προτιμώνται σχεδόν πάντα, διότι έτσι ο ασθενής δεν γνωρίζει το είδος της χορηγούμενης θεραπείας. Με αυτό τον τρόπο είναι δυνατή η μελέτη πρόσθετων χαρακτηριστικών ,όπως η λειτουργική κατάσταση ή η ποιότητα ζωής, για τα οποία συνήθως προκύπτουν σφάλματα όταν οι ασθενείς γνωρίζουν το είδος της χορηγούμενης θεραπείας. Το ιδανικό είναι η έρευνα να παραμένει "τυφλή" και για τους ερευνητές (εκτός των ασθενών) που την διεξάγουν. Μια τέτοια έρευνα καλείται "διπλή τυφλή". Σε πολλές περιπτώσεις στην καρδιολογία, ειδικά όταν συγκρίνονται επεμβατικές μέθοδοι όπως η αγγειοπλαστική και η αορτοστεφανιαία παράκαμψη, καθίσταται αδύνατη η εφαρμογή διπλής τυφλής έρευνας (τόσο για τον ασθενή όσο και για τον ερευνητή). Στις περιπτώσεις αυτές, είναι μάλλον απίθανο να προκύψουν συστηματικά σφάλματα εφόσον τα υπό μελέτη χαρακτηριστικά είναι «σαφή», όπως το έμφραγμα του μυοκαρδίου και ο θάνατος.
|
|
Τελευταία ανανέωση ( 14.11.08 )
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
|
<< Αρχική < Προηγ. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Επόμ. > Τελευταία >>
|
| Αποτελέσματα 49 - 54 από 163 |
