Στις Ηνωμένες Πολιτείες ο μέσος όρος των εισαγόμενων περιπτώσεων ελονοσίας είναι 1300 άτομα το χρόνο⁴. Ο κίνδυνος στους ταξιδιώτες που δεν λαμβάνουν χημειοπροφύλαξη ποικίλει ανάλογα με τον προορισμό, αλλά κυμαίνεται από 24/1000 ταξιδιώτες τον μήνα στην Δυτική Αφρική, 2.5/1000 μηνιαίως στις επαρχίες της Ινδίας, έως 0.5/1000 μηνιαίως στην Νότια Αμερική.

Δυστυχώς, η ανάπτυξη ανθεκτικότητας στα φάρμακα που προφυλάσσουν από την ελονοσία, έχει καταστήσει πολλά από αυτά αναποτελεσματικά. Την ίδια στιγμή, κάποια από τα νεότερα φάρμακα έχουν σοβαρές παρενέργειες στην υγεία των ασθενών ενώ πολλά είναι πιο ακριβά από τις παλιότερες θεραπείες. (Πίνακας 1)

Το πλασμώδιο έχει αναπτύξει ανθεκτικότητα στα περισσότερα από αυτά τα φάρμακα, ειδικότερα στη Νοτιοανατολική Ασία, όπου η δοξυκυκλίνη και ενδεχομένως και η πριμακίνη είναι τα μόνα εύλογα αποτελεσματικά φάρμακα, που όμως έχουν συσχετιστεί με μια υψηλή συχνότητα παρενεργειών. (Πίνακας 1) Συνεπώς η ανάγκη για νέα , ασφαλή και αποτελεσματικά, ανθελονοσιακά χημειοπροφυλακτικά φάρμακα παραμένει^13,7,14.

Για τον λόγο αυτό θεωρήθηκε σκόπιμη αυτή η κριτική ανασκόπηση έτσι ώστε να διαπιστωθεί πιο φάρμακο είναι εκείνο το οποίο μπορούμε να συστήσουμε στους ταξιδιώτες που θέλουν να επισκεφτούν κάποια περιοχή στην οποία ενδημεί η ελονοσία.

ΣΚΟΠΟΣ

Η διεξαγωγή της παρούσας κριτικής ανασκόπησης έγινε με σκοπό να απαντηθούν τα παρακάτω ερευνητικά ερωτήματα:

1. Ποιο ανθελονοσιακό φάρμακο είναι πιο αποτελεσματικό;
2. Ποιο φάρμακο είναι πιο ασφαλές για τους ταξιδιώτες σε ενδημικές περιοχές;
3. Ποιο φάρμακο είναι καλύτερα ανεκτό από τους ταξιδιώτες;

ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ

Η αναζήτηση των πηγών της συγκεκριμένης ανασκόπησης έγινε στο διαδίκτυο . Χρησιμοποιήθηκαν οι βάσεις δεδομένων: Medline και Cinahl και οι μηχανές αναζήτησης google, altavista και lycos. Αναζήτηση της βιβλιογραφίας έγινε επίσης και στην βιβλιοθήκη των Επιστημών Υγείας  αλλά και στα site του WHO και  CDC.

H αναζήτηση περιελάμβανε άρθρα που περιέγραφαν κλινικές δοκιμές.

Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν:  malaria prophylaxis, malaria chemoprophylaxis,  atovaquone, proagunil, tafenoquine, primaquine, doxycycline, mefloquine

Τα χρονολογικά όρια που τέθηκαν, αφορούσαν την εύρεση άρθρων μετά το 1999 και μέχρι το 2006. Τα άρθρα που επιλέχθηκαν ήταν κλινικές δοκιμές που δεν αφορούσαν σε παιδιά ή εγκύους. Αποκλείστηκαν άρθρα πριν το 1999, άρθρα που δεν ήταν στην αγγλική γλώσσα και άρθρα στα οποία δεν υπήρχε πρόσβαση σε ολόκληρο το κείμενο.

Τελικά εντοπίστηκαν 8 άρθρα.(Πίνακες 3, 4, 5, 6)

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Η μελέτη των G. Dennis Shanks, et.al, με τίτλο, "A New Primaquine Analogue,Tafenoquine (WR 238605), for Prophylaxis against Plasmodium falciparum Malaria" (2001)

Σε αυτή τη μελέτη εξετάστηκε η ταφενοκίνη (WR 238605), για τη δυνατότητά της να προλάβει την ελονοσία σε μια περιοχή που είναι ολοενδημική για το Plasmodium falciparum. Η έρευνα είναι μια διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με placebo , τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή στη δυτική Κένυα.

Ο πληθυσμός μελέτης αποτελούνταν από υγιείς άντρες και γυναίκες εθελοντές από 18-55 ετών που κατοικούν σε μια περιοχή της δυτικής Κένυας με υψηλά ποσοστά ελονοσίας, κοντά στη λίμνη Βικτόρια. Κατά την στατιστική ανάλυση, τα ποσοστά αποτυχίας προφύλαξης συγκρίθηκαν με τις υπολογισμένες σημειακές εκτιμήτριες και τα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης για την αποτελεσματικότητα της προφύλαξης κάθε δόσης ταφενοκίνης σε σχέση με το placebo.

Ωστόσο, ενώ έχει τεθεί διάστημα εμπιστοσύνης 95%, το μέγεθος του δείγματος δεν αναφέρεται να έχει επιλεχθεί με βάση τη στατιστική ισχύ και το επίπεδο σημαντικότητας, με αποτέλεσμα να μην γνωρίζουμε εάν τα αποτελέσματα είναι στατιστικά σημαντικά. Επιπλέον, όπως αναφέρουν και οι συγγραφείς, οι συμμετέχοντες είναι κάτοικοι μιας ιδιαίτερα ενδημικής περιοχής και ενδέχεται να έχουν αναπτύξει ισχυρότερη ανοσία σε σχέση με το γενικό πληθυσμό, ώστε να μην αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα.

Η μελέτη των Alper Sonmeza, et.al, με τίτλο, "The efficacy and tolerability of doxycycline and mefloquine in malaria prophylaxis of the ISAF troops in Afghanistan"

Αυτή η μελέτη ,έλαβε χώρα στο Αφγανιστάν που είναι μια από τις ενδημικές περιοχές για Ρ. falciparum ανθεκτικό σε χλωροκίνη. Η μεφλοκίνη και η δοξυκυκλίνη συνιστώνται για χημειοπροφύλαξη. Στόχος της μελέτης ήταν να συγκριθεί η αποτελεσματικότητα και η ανεκτικότητα των δύο σχημάτων σε τούρκους στρατιώτες που εγκαταστάθηκαν στο Καμπούλ, Αφγανιστάν.

Η προφύλαξη διάρκεσε περίπου 12 εβδομάδες. Οι παρενέργειες και η συμμόρφωση ελέγχθηκαν με ερωτηματολόγια. Όλοι οι στρατιώτες ελέγχθηκαν μέχρι και 6 μήνες μετά την επιστροφή τους.

Η στατιστική ανάλυση έγινε με SPSS 10 για Windows. Οι συγκρίσεις μεταξύ των ομάδων έγιναν από με έλεγχο χ-τετραγώνων και με Fischer χ-τετράγωνο. Οι τιμές α λιγότερο από P<0.05 θεωρήθηκαν ως στατιστικά σημαντικές.

Παρόλα αυτά, τα αποτελέσματά δεν μπορούν να θεωρηθούν στατιστικά σημαντικά επειδή το δείγμα είναι δείγμα ευκολίας και  το μέγεθος δεν αναφέρεται να έχει επιλεχθεί με βάση τη στατιστική ισχύ παρόλο που έχει τεθεί επίπεδο σημαντικότητας. Άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζει αυτή η μελέτη είναι η μεγάλη απώλεια υποκειμένων και το ότι δεν υπήρχε ομάδα ελέγχου. Ακόμη, για να διερευνηθεί η συμμόρφωση και οι παρενέργειες χρησιμοποιήθηκαν ερωτηματολόγια, των οποίων η εγκυρότητα δεν είχε αξιολογηθεί. Τέλος, σύμφωνα με τους συγγραφείς η περιοχή όπου έγινε η μελέτη είναι υποενδημική για την ελονοσία και για το λόγο αυτό η αποτελεσματικότητα μπορεί να μην είναι τόσο υψηλή όσο παρατηρήθηκε.

Η μελέτη των Bertrand Lell, et.al.,με τίτλο, "Malaria chemoprophylaxis with tafenoquine: a randomised study" (2000).

Οι συγγραφείς, πραγματοποίησαν μια τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή μελέτη, όπου  αξιολογήσανε την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της ταφενοκίνης σε διαφορετικές δόσεις. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε μεταξύ του Φεβρουαρίου και του Ιουλίου, 1999, στη Γκαμπόν, μια περιοχή ιδιαίτερα ενδημική για το Ρ. Falciparum. Προσκαλέσανε άτομα ηλικίας 12-20 ετών από 3 σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Τα 95% CI για την προστατευτική αποτελεσματικότητα υπολογίστηκαν ως αναλογία δύο μεταβλητών Poisson. Τα στοιχεία που αναφέρονται λήφθηκαν από ανάλυση ανά πρωτόκολλο. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τον έλεγχο τ ανά ζεύγη για τα συνεχή εργαστηριακά δεδομένα. Χρησιμοποιήσανε τον έλεγχο χ τετράγωνο για να υπολογίσουνε τις διαφορές στον αριθμό των ατόμων που ανέφεραν παρενέργειες.

Η μελέτη είχε καλή εξωτερική και εσωτερική εγκυρότητα. Τα μεθοδολογικά προβλήματα που εντοπίσαμε ήταν η μεγάλη απώλεια αντικειμένων και το ότι οι συμμετέχοντες είχαν αυξημένη ανοσία επειδή κατοικούσαν σε ενδημική περιοχή.

Η μελέτη των J. Dirk van der Berg, et.al, με τίτλο, "Safety and Efficacy of Atovaquone and Proguanil Hydrochloride for the Prophylaxis of Plasmodium falciparum Malaria in South Africa"

Στόχος της μελέτης, ήταν να καθοριστεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της συνδυασμένης θεραπείας ατοβακόνης και υδροχλωρικής προγουανίλης για προφύλαξη από ελονοσία. Πραγματοποιήθηκε στη Νότια Αφρική σε εποχή μετάδοσης ελονοσίας, από το Φεβρουάριο μέχρι τον Ιούλιο. Συμμετείχαν 175 εθελοντές υγιείς, μη ανοσοποιημένοι, άντρες και γυναίκες μεταξύ των 16 και 65 ετών που διέτρεχαν κίνδυνο για ελονοσία. Όλοι ήταν νοτιοαφρικανοί, στρατιωτικοί και παρείχαν πληροφορημένη συναίνεση.

Η μέση διάρκεια έκθεσης στο φάρμακο ήταν 8,9 εβδομάδες. Οι συμμετέχοντες ζούσαν προσωρινά ή ταξίδευαν σε περιοχή ενδημική για ελονοσία και  ελέγχθηκαν κλινικά και εργαστηριακά. Η προφυλακτική αποτελεσματικότητα συνοψίστηκε χρησιμοποιώντας διάστημα εμπιστοσύνης 95% για το ποσοστό των ατόμων που δεν εμφάνισε παρασιταιμία ή που σταμάτησε λόγω ανεπιθύμητων παρενεργειών.

Τα μεθοδολογικά προβλήματα της μελέτης είναι ότι δεν έχει γίνει τυχαιοποίηση, επομένως τα αποτελέσματα δεν μπορούν να γενικευτούν. Επιπλέον, το μέγεθος του δείγματος δεν αναφέρθηκε να έχει επιλεχθεί με βάση τη στατιστική ισχύ και το επίπεδο σημαντικότητας, παρόλο που ορίστηκε διάστημα εμπιστοσύνης 95%. Άρα τα αποτελέσματα δεν μπορούν να θεωρηθούν στατιστικά σημαντικά. Επίσης, δεν υπήρχε ομάδα ελέγχου και η απώλεια αντικειμένων ήταν μεγάλη. Αυτό επηρέασε αρνητικά την εσωτερική εγκυρότητα.

Η μελέτη των J. Kevin Baird, et.al, με τίτλο, "Randomized, Parallel Placebo-Controlled Trial of Primaquine for Malaria Prophylaxisin Papua, Indonesia" (2001)

Αυτή η μελέτη, είναι μια τυχαιοποιημένη, παράλληλη δοκιμή. Συγκρίθηκε η αποτελεσματικότητα της πριμακίνης, σε σχέση με το placebo για την προφύλαξη από ελονοσία. Στην μελέτη πήραν μέρος οι κάτοικοι τριών χωριών SP4, SP5, και SP6, ηλικίας 12-65 ετών, με βάρος > 40 kgr που ζουν στην Παπούα για διάστημα μεγαλύτερο των 3 μηνών και όχι μικρότερο των 26 μηνών. Τα άτομα αυτά είχαν ζήσει σε περιοχές που δεν υπήρχε ελονοσία για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δύο ετών. Υπήρξε δε πληροφορημένη συγκατάθεση από όλους τους συμμετέχοντες. Χρησιμοποιήθηκε ένας κώδικας με διαδοχικούς αριθμούς σε αναλογία 3:1, σε μια διπλή τυφλή παράλληλα ελεγχόμενη δοκιμή.Η μία ομάδα έλαβε ατοβακόνη- προγουανίλη, και η άλλη placebo.

Χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο (spss 9.0) και το Epi Info (version 6.04; Centers for Disease Control and Prevention). Το διάστημα εμπιστοσύνης ορίστηκε στο 95% και η διαφορά των μέσων αξιολογήθηκε με το paired ή unpaired Student's t test ή Mantel Haenszel test.

 Οι συγγραφείς, όρισαν επίπεδο σημαντικότητας αλλά δεν ανέφεραν εάν επέλεξαν το μέγεθος του δείγματος τους με βάση τη στατιστική ισχύ, συνεπώς τα αποτελέσματά τους δεν μπορούν να θεωρηθούν στατιστικά σημαντικά. Επίσης, λόγω του ότι οι συμμετέχοντες ήταν κάτοικοι της περιοχής, το δείγμα ενδέχεται να μην είναι αντιπροσωπευτικό του γενικού πληθυσμού. Τέλος, η εσωτερική εγκυρότητα της μελέτης είναι αρκετά καλή.

Η μελέτη των Judith Ling, et.al, με τίτλο, "Randomized, Placebo-Controlled Trial of Atovaquone/ Proguanil for the Prevention of Plasmodium falciparum or Plasmodium vivax Malaria among Migrants to Papua, Indonesia" (2002)

Αυτή είναι μια τυχαιοποιημένη διπλή τυφλή μελέτη 416 ατόμων από μη ενδημική περιοχή της Ινδονησίας οι οποίοι μετακινήθηκαν προς την περιοχή της Παπούα. Συγκρίνεται η ατοβακόνη - προγουανίλη με το Placebo για την προφύλαξη από Plasmodium falciparum και Plasmodium vivax. Η ηλικία των εθελοντών ήταν 12-65 ετών και το βάρος τους πάνω από 40 κιλά και είχαν μεταναστεύσει από μη ενδημική περιοχή διάστημα από 3-26 μήνες. Όλοι οι συμμετέχοντες υπέγραψαν την πληροφορημένη συγκατάθεση.

Χρησιμοποιήθηκε ένα πρόγραμμα στον υπολογιστή για να υπάρξει σωστή τυχαιοποίηση. Το 95% διάστημα εμπιστοσύνης υπολογίστηκε με την διωνυμική κατανομή και η ανάλυση έγινε με χ² κατά Yates.

Στην μελέτη, υπήρχαν αρκετές απώλειες στην ομάδα ελέγχου κυρίως λόγω νόσου. Κατά τα άλλα, είχε αρκετά καλή εξωτερική και εσωτερική εγκυρότητα.

Η μελέτη των Eli Schwartz and Gili Regev-Yochay, με τίτλο, "Primaquine as Prophylaxis for Malaria for Nonimmune Travelers: A Comparison with Mefloquine and Doxycycline" (1999)

Αυτή είναι μια συγκριτική μελέτη μεταξύ της πριμακίνης, της μεφλοκίνης και της δοξυκυκλίνης για την προφύλαξη από την ελονοσία.Είναι μια αναδρομική μελέτη κατά τα έτη 1995-1998, ταξιδιωτών που πήγαν στην Αιθιοπία, όπου ενδημούν τα P. vivax και Plasmodium falciparum και έκαναν ράφτινγκ.

Τα 158 άτομα που έλαβαν μέρος στην μελέτη ήταν Ισραηλινοί ταξιδιώτες που συνηθίζουν να πηγαίνουν στον ποταμό Omo της Αιθιοπίας για rafting, για χρονικό διάστημα 30 ημερών περίπου. Παρακολουθήθηκαν αναδρομικά όλοι οι ταξιδιώτες που ανήκουν στην προαναφερθείσα ομάδα και ταξίδεψαν κατά το χρονικό διάστημα 1995-1998, κυρίως άνοιξη και φθινόπωρο. Κατά την διάρκεια του Follow-up, ελέγχθηκαν από διάφορες κλινικές οι ταξιδιώτες για πιθανά συμπτώματα ελονοσίας, για έλεγχο της συμμόρφωσης και τέλος 50 ταξιδιώτες που έλαβαν πριμακίνη συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο.

Χρησιμοποιήθηκε η διωνυμική κατανομή με διόρθωση για τον έλεγχο της αποτελεσματικότητας της πριμακίνης, σε σύγκριση με τα άλλα τρία φάρμακα. Χρησιμοποιήθηκε ο έλεγχος χ² και το Fishers test.

 Στη μελέτη, δεν χρησιμοποιήθηκε τυχαίο δείγμα. Τα αποτελέσματά δεν μπορούν να θεωρηθούν στατιστικά σημαντικά, αφού δεν ορίζεται επίπεδο σημαντικότητας και το μέγεθος του δείγματος δεν αναφέρεται εάν επιλέγεται με βάση τη στατιστική ισχύ. Επιπλέον χρησιμοποιήθηκαν ερωτηματολόγια χωρίς να έχει αναφερθεί αξιολόγηση της εγκυρότητας τους. Τέλος, δεν υπήρχε ομάδα ελέγχου με αποτέλεσμα να απειλείται η εσωτερική εγκυρότητα της μελέτης.

Η μελέτη των T. Y. Sukwa, et.al, με τίτλο, "A Randomized, Double-Blind, Placebo-Controlled Field Trial to Determine the Efficacy and Safety of Malarone, (Atovaquone/ Proguanil) for the Prophylaxis of Malaria in Zambia" (1999)

Οι συγγραφείς πραγματοποίησαν μια τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή έρευνα που πραγματοποιήθηκε για να καθορίσει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του Malarone(250 mg ατοβακόνης/100 mg του υδροχλωρικής προγουανίλης ανά ταμπλέτα), ως χημειοπροφυλακτικό της ελονοσίας και ειδικότερα του Plasmodium falciparum στην Ζάμπια.

Ο πληθυσμός της μελέτης περιελάμβανε άτομα υγιή¹², ηλικίας 18-65 ετών που κατοικούν στην ιδιαιτέρα ενδημική για ελονοσία περιοχή της Ζάμπια. Οι δύο ομάδες στη διαλογή ήταν παρόμοιες όσον αφορά τα δημογραφικά τους χαρακτηριστικά.Όλοι οι συμμετέχοντες υπέγραψαν την πληροφορημένη συγκατάθεση και το πρωτόκολλο υποβλήθηκε και εγκρίθηκε  από το Ινστιτούτο τροπικών ασθενειών της Ζάμπια.

Η αποτελεσματικότητα της προφύλαξης της αγωγής ταυτοποιήθηκε με τον 2χ2 πίνακα συχνοτήτων και με το Fisher's exact test. Η διαφορά των μέσων έγινε με Hodges-Lehmann και το 95% διάστημα εμπιστοσύνης αξιολογήθηκε για τις αιματολογικές και βιοχημικές παραμέτρους.

Η μελέτη έχει καλή εξωτερική και εσωτερική εγκυρότητα και για αυτό τη θεωρούμε αξιόπιστη.

Ερευνητικά αποτελέσματα:

Στο ερώτημα που τέθηκε για το πoιό θεραπευτικό σχήμα είναι πιο αποτελεσματικό για χημειοπροφύλαξη από την ελονοσία, ο συνδυασμός ατοβακόνης-προγουανίλης είχε αποτελεσματικότητα προφύλαξης 97% κατά του P. Falciparum σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Δύο άλλες έρευνες έδειξαν ότι η αποτελεσματικότητα όσον αφορά στην προφύλαξη για όλα τα πλασμώδια είναι 95 % και 93% με διαστήματα εμπιστοσύνης 95%.

Η ταφενοκίνη είχε αποτελεσματικότητα προφύλαξης για το P. Falciparum 68% σε δόση 400 mg την ημέρα για 3 ημέρες, 86% σε δόση 200 mg την ημέρα για 3 ημέρες και στη συνέχεια 200 mg εβδομαδιαία και 89% σε δόση 400 mg την ημέρα για 3 ημέρες και στη συνέχεια 400 mg εβδομαδιαία. Ενώ σε μια άλλη έρευνα κανένας από τους συμμετέχοντες που λάμβαναν ταφενοκίνη σε δοσολογία 250 mg ημερησίως για 3 ημέρες, δεν νόσησε.

Η πριμακίνη είχε αποτελεσματικότητα προφύλαξης 93% για όλα τα είδη πλασμωδίου, ενώ σε μια άλλη έρευνα απλά αναφέρεται ότι το σχήμα ήταν πιο αποτελεσματικό σε σύγκριση με τη μεφλοκίνη και τη δοξυκυκλίνη. Τέλος σε μια μελέτη κανένας από τους συμμετέχοντες που έπαιρνε μεφλοκίνη ή δοξυκυκλίνη δεν νόσησε από ελονοσία.

 Όσον αφορά στο ποιο σχήμα είναι το πιο ασφαλές, η ταφενοκίνη εκτός από ήπιες γαστρεντερικές διαταραχές, και δερματικά εξανθήματα, συσχετίστηκε με αιμολυτικά επεισόδια σε άτομα με έλλειψη G6PD. Επίσης, η πριμακίνη έχει συσχετιστεί με αιμόλυση, τοξιναιμία, γαστρεντερικές διαταραχές, κεφαλαλγία, βήχα, κυνάγχη, κακουχία, ζάλη και πόνους στην πλάτη. Για την ατοβακόνη-προγουανίλη έχουν αναφερθεί στοματίτιδα, κεφαλαλγία, γαστρεντερικές διαταραχές, πόνοι στην πλάτη και γριππώδης συνδρομή καθώς και εμφάνιση αποφολιδιτικού εξανθήματος. Η δοξυκυκλινη συσχετίστηκε με γαστρεντερικές διαταραχές, εμφάνιση εξανθήματος, κακουχία, κεφαλαλγία, αϋπνία και νευρολογικές διαταραχές. Τέλος, με τη μεφλοκίνη έχουν παρουσιαστεί γαστρεντερικές και νευρολογικές διαταραχές.

Στο ερώτημα για το ποιο σχήμα είναι καλύτερα ανεκτό από τους ασθενείς, σε μία έρευνα 2 από τους 223 συμμετέχοντες αναγκάστηκαν να διακόψουν την ταφενοκίνη λόγω αιμόλυσης και τοξιναιμίας. Σε μια  μελέτη 158 ταξιδιωτών ένας διέκοψε την προφύλαξη με πριμακίνη λόγω γαστρεντερικών διαταραχών και ένας άλλος διέκοψε την χημειοπροφύλαξη με δοξυκυκλίνη λόγω της εμφάνισης εξανθήματος. Σε μια άλλη μελέτη το 12,5% και το 4,6% των συμμετεχόντων αναγκάστηκαν να διακόψουν την χημειοπροφύλαξη με δοξυκυκλίνη ή μεφλοκίνη, αντίστοιχα, λόγω παρενεργειών. Επιπρόσθετα, σε μια έρευνα 175 ατόμων, 3 διέκοψαν τη θεραπεία με ατοβακόνη - προγουανίλη λόγω κεφαλαλγίας και ζάλης, ενώ σε μία άλλη 4 από τα 150 άτομα που έπαιρναν το σχήμα αναγκάστηκαν να αποσυρθούν λόγω κοιλιακού άλγους και εμφάνισης αποφολιδωτικού εξανθήματος.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:

Τα πιο αποτελεσματικά σχήματα βρέθηκαν η ατοβακόνη - προγουανίλη, η ταφενοκίνη και η πριμακίνη, ενώ λιγότερο αποτελεσματικά ήταν η μεφλοκίνη και η δοξυκυκλίνη. Όσον αφορά στην ασφάλεια η ταφενοκίνη και η πριμακίνη δεν θα πρέπει να χορηγούνται σε άτομα με ανεπάρκεια G6PD, λόγω κινδύνου αιμολυτικού επεισοδίου. Όλα τα σχήματα θεωρούνται καλά ανεκτά, με τη δοξυκυκλίνη και τη μελφοκίνη να έχουν τα πιο υψηλά απόσυρσης λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών. Παρόλα αυτά, θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί πριν αποδεχτούμε αυτά τα αποτελέσματα, αφού αν εξαιρέσουμε τις έρευνες των Judith Ling et.al και των T. Y. Sukwa et al για την ατοβακόνη - προγουανίλη και την έρευνα των Bertrand Lell et.al για την ταφενοκίνη, όλες οι άλλες αντιμετώπιζαν μεθοδολογικά προβλήματα.

 Επομένως, είναι σημαντικό να πραγματοποιηθούν νέες μελέτες, οι οποίες θα διέπονται από σωστό ερευνητικό σχηματισμό. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα την διεξαγωγή αντιπροσωπευτικών αποτελεσμάτων που θα συμβάλλουν στην καλύτερη προστασία και τη μέγιστη ασφάλεια των ταξιδιωτών.

ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ:

 Οι κατευθύνσεις που προκύπτουν από τη συγκεκριμένη κριτική ανασκόπηση και αφορούν σε ιδέες για μελλοντική έρευνα είναι:

1. Η διεξαγωγή μελετών σε άτομα που δεν έχουν αυξημένη ανοσία λόγω της μόνιμης κατοικίας τους σε ενδημική περιοχή.
2. Η αναζήτηση ασφαλών σχημάτων χημειοπροφύλαξης για τις ομάδες υψηλού κινδύνου, όπως είναι οι έγκυες και τα παιδιά.
3. Ο καθορισμός βέλτιστης χρήσης των χημειοπροφυλακτικών σχημάτων, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος για εμφάνιση ανθεκτικών πλασμωδίων.

Βιβλιογραφία

1. World Health Organization, 1990. Practical chemotherapy of malaria. World Health Organ Tech Rep Ser 805: 1-141.

2. WHO, 1996. Investing in Health Research and Development: Report of the Ad Hoc Committee on Health Research Relating to Future Intervention Options. Geneva, Switzerland: World Health Organization. TDR/Gen/96.1.

3. WHO, 1993. Implementation of the global malaria control strategy?Report of a WHO study group on the implementation of the global plan of action for malaria control 1993?2000. Geneva, Switzerland: World Health Organization. WHO Technical Report Series 839.

4. Neal R. Gross, Court reporters and transcribers,1323 Rhode Island Ave., N.W.(202) 234-4433 Washington, D.C. 2005

5. Bradley DJ, Bannister B on behalf of the Advisory Committee on Malaria Prevention for UK Travellers. Guidelines for malaria prevention in travellers from the United Kingdom for 2001. Comm Dis Public Health 2001; 4 (2): 84-101. [Download PDF]

6. Shanks G. Malaria chemoprophylaxis update: alternative and future drugs. Proceedings of the 7th Conference of the International Society of Travel Medicine; 2001 27-31 May; Innsbruck, Austria.

7. Bradley D, Warhurst D C, on behalf of an expert group of doctors, nurses, and pharmacists. Guidelines for the prevention of malaria in travellers from the United Kingdom. Commun Dis Rep CDR Rev 1997; 7 (10): 138-52.

8. World Health Organization on behalf of the Special Programme for Research and Training in Tropical Diseases 2005,11-12

9. Hoffman SL, 1992. Diagnosis, treatment, and prevention of malaria. Med Clin North Am 76: 1327-1355. [PubMed]

10. http://www.cdc.gov/travel.

11. National Center for Infectious Diseases, Division of Global Migration and Quarantine,2006

12. WHO, 1995. Model Prescribing Information: Drugs Used in Parasitic Diseases. Geneva, Switzerland: World Health Organization.

13. Shanks GD, Gordon DM, Klotz FW, Aleman GM, Oloo AJ, Sadie D, Scott TR, 1998. Efficacy and safety of atovaquone/ proguanil for suppressive prophylaxis against Plasmodium falciparum malaria. Clin Infect Dis 27: 494-499. [PubMed]

14. Shapiro TA, Ranasinha CD, Kumar N, Barditch-Crovo P. Prophylactic activity of atovaquone against Plasmodium falciparum in humans. Am J Trop Med Hyg 1999; 60 (5): 831-836. [PubMed]

15. Phillips-Howard PA, 1999. Epidemiological and control issues related to malaria in pregnancy. Ann Trop Med Parasitol 93:S11-S17. [PubMed]

16. Steketee RW, Wirima JJ, Campbell CC, 1996. Developing effective strategies for malaria prevention programs for pregnant African women. Am J Trop Med Hyg 55: 95-100. [PubMed]