Skip to content

Green color

Narrow screen resolution  Wide screen resolution  Increase font size  Decrease font size  Default font size  Skip to content Default color Pink color Green color Green color
Αρχική σελίδα arrow Νέα και απόψεις arrow Ιατρικά Νέα arrow Διαφορές στην πρόγνωση του καρκίνου του μαστού συγκριτικά με των ωοθηκών και του παχέος εντέρου
Διαφορές στην πρόγνωση του καρκίνου του μαστού συγκριτικά με των ωοθηκών και του παχέος εντέρου Εκτύπωση E-mail
Γράφει ο/η Μσάουελ Παύλος   
19.10.07
 
Σε πρόσφατη εργασία που δημοσιεύτηκε στο British Journal of Surgery έγινε σύγκριση των ετήσιων ποσοστών θνησιμότητας τριών συχνών κακοηθειών. Συγκεκριμένα μελετήθηκαν 7196 ασθενείς με καρκίνο του μαστού, 3200 ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου και 1866 ασθενείς με καρκίνο των ωοθηκών. Η προοπτική αυτή μελέτη πραγματοποιήθηκε στη Σκωτία σε χρονικό διάστημα έως και 23 ετών. Παρατηρήθηκαν σαφείς διαφορές στις καμπύλες θνησιμότητας-στο χρόνο μεταξύ των τριών αυτών ομάδων. Οι ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου ή των ωοθηκών αρχικά καταγράφουν πιο υψηλά ποσοστά θνησιμότητας τα οποία όμως αργότερα φθίνουν. Έπειτα από δέκα έτη, όσοι έπασχαν από τους δύο αυτούς καρκίνους είτε είχαν αποβιώσει εξαιτίας της αρχικής νόσου είτε (εφόσον είχαν επιβιώσει) εμφάνιζαν πολύ μικρή πιθανότητα υποτροπής του καρκίνου.1

Ο καρκίνος του μαστού είχε διαφορετική συμπεριφορά. Το ποσοστό θνησιμότητας από καρκίνο του μαστού στα πρώτα έτη ήταν χαμηλότερo συγκριτικά με τον καρκίνο του παχέος εντέρου και των ωοθηκών, όμως δε μεταβαλλόταν σημαντικά με το χρόνο. Σαν αποτέλεσμα, ακόμη και 10 έτη μετά την αρχική διάγνωση τα ετήσια ποσοστά θνησιμότητας από καρκίνο του μαστού δε διέφεραν ιδιαίτερα από αυτά των πρώτων ετών.1 

Αυτή η καθυστερημένη υποτροπή του καρκίνου του μαστού πιθανώς να οφείλεται, μεταξύ άλλων, και στην ύπαρξη βραδέως αναπτυσσόμενων μικρομεταστάσεων. Τα μικρομεταστατικά αυτά καρκινικά κύτταρα μπορεί να επιμένουν τοπικά μετά την εγχειρητική θεραπεία ή να μεταφέρονται μέσω του κυκλοφορικού συστήματος σε απομακρυσμένα όργανα. Ένας τρόπος αντιμετώπισης αυτού του φαινομένου είναι η (πολλές φορές εξαιρετικά δύσκολη με τις σημερινές μεθόδους της καθημερινής κλινικής πράξης) ανίχνευση αυτών των μικρομεταστάσεων και η εκρίζωσή τους.

Στην Ελλάδα αυτή η στρατηγική μελετάται ερευνητικά σε έναν άλλο οστεοτρόπο καρκίνο (στον καρκίνο του προστάτη) από το Εργαστήριο Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σε πρώτη φάση βελτιστοποιήθηκαν οι τεχνικές ανίχνευσης των μικρομεταστατικών κυττάρων του καρκίνου του προστάτη με τη χρήση RT-PCR στο αίμα και στο μυελό των οστών των ασθενών.2-5 Το επόμενο βήμα μετά την ανίχνευση είναι η εκρίζωση των μικρομεταστάσεων. Στην περίπτωση του κλινικά εντοπισμένου πρωτοπαθούς καρκίνου του προστάτη κι εφόσον έχει ανιχνευθεί η ύπαρξη κυκλοφορούντων μικρομεταστατικών κυττάρων, τα ανδρογονο-εξαρτώμενα καρκινικά αυτά κύτταρα μπορούν θεωρητικά να εξοντωθούν μέσω της θεραπείας στέρησης ανδρογόνων (χημικός ευνουχισμός). Πράγματι, τα πρώτα αποτελέσματα αυτής της στρατηγικής είναι αρκετά ενθαρρυντικά.6 Η βελτιστοποίηση των μοριακών μεθόδων ανίχνευσης και εκρίζωσης των μικρομεταστατικών καρκίνων μπορεί να προσφέρει σημαντικά στην αντιμετώπιση και οριστική θεραπεία συχνών και θανατηφόρων κακοηθειών.

Βιβλιογραφία:

1. Stearns AT, Hole D, George WD, Kingsmore DB. Comparison of breast cancer mortality rates with those of ovarian and colorectal carcinoma. The British journal of surgery 2007;94(8):957-65. [PubMed]

2. Bogdanos J, Karamanolakis D, Tenta R, et al. Endocrine/paracrine/autocrine survival factor activity of bone microenvironment participates in the development of androgen ablation and chemotherapy refractoriness of prostate cancer metastasis in skeleton. Endocrine-related cancer 2003;10(2):279-89. [PubMed]

3. Koutsilieris M, Lembessis P, Luu-The V, Sourla A. Repetitive and site-specific molecular staging of prostate cancer using nested reverse transcriptase polymerase chain reaction for prostate specific antigen and prostate specific membrane antigen. Clinical & experimental metastasis 1999;17(10):823-30. [PubMed]

4. Mitsiades CS, Lembessis P, Sourla A, Milathianakis C, Tsintavis A, Koutsilieris M. Molecular staging by RT-pCR analysis for PSA and PSMA in peripheral blood and bone marrow samples is an independent predictor of time to biochemical failure following radical prostatectomy for clinically localized prostate cancer. Clinical & experimental metastasis 2004;21(6):495-505. [PubMed]

5. Sourla A, Lembessis P, Mitsiades C, et al. Conversion of nested reverse-transcriptase polymerase chain reaction from positive to negative status at peripheral blood during androgen ablation therapy is associated with long progression-free survival in stage D2 prostate cancer patients. Anticancer research 2001;21(5):3565-70. [PubMed]

6. Lembessis P, Msaouel P, Halapas A, et al. Combined androgen blockade therapy can convert RT-PCR detection of prostate-specific antigen (PSA) and prostate-specific membrane antigen (PSMA) transcripts from positive to negative in the peripheral blood of patients with clinically localized prostate cancer and increase biochemical failure-free survival after curative therapy. Clin Chem Lab Med 2007. [PubMed]
Τελευταία ανανέωση ( 01.11.07 )
 
< Προηγ.   Επόμ. >
[ Πίσω ]

Προσφατα κειμενα